AΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΚΟΥΓΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ…

Written by on 13/10/2019

Γράφει ο Αντώνης…

Με αφορμή το live του περασμένου Σαββάτου στο ΙΛΙΟΝ plus για την παρουσίαση
του album Χαρμολύπη 2 αποφάσισα να εγκαινιάσω την στήλη μας.
Η αφορμή μου δόθηκε λίγο πριν το τέλος του live.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή…

20:00 και κάτι ψιλά έφτασα έξω από το μαγαζί,οι πόρτες κλειστές,ο κόσμος λίγος,
δε θα το κρύψω,ξεστόμισα ένα κρίμα σ εκείνο το σημείο.
Βρίσκομαι με τον Σωτήρη μετά από λίγο,τα ψιλό λέμε μέχρι ν περάσει η ώρα
ώσπου μετά από λίγο υπομονή και κάνα δυό τσιγάρα ανοίγουν επιτέλους οι πόρτες.
Το κόλπο αναμενόμενο ο πορτιέρης ανοίγει και 3-3 αρχίζουμε να μπαίνουμε σε ένα μικρο δωματιάκι που χωρίζει το πεζοδρόμιο από τον συναυλιακό χώρο.

Για περίπου κάνα ημίχρονο,δηλαδή κάτι λιγότερο από μία ώρα αν δε κάνω λάθος, η Μαρίνα έβαζε μουσικάρες και στο τέλος της παρουσίασης κέρδισε ένα από τα πολλά μεγάλα χειροκροτήματα που ακολούθησαν.
Εν συνεχεία αποχωρεί από την σκηνή και  γίνεται αντιληπτό ότι από στιγμή σε στιγμή ξεκινάει.

Ανεβαίνει ο Σκηνοθέτης
Καλωσορίζει τον κόσμο και ξεκινάμε.

Πρώτος βγαίνει ο ζωγράφος.Ο κόσμος ήταν έτοιμος,είχε έρθει έτοιμος,ήταν λες και απλώς περίμενε να εκραγεί.Την πρώτη φωτιά λοιπόν μας την έβαλε ο ζωγράφος και κάπου εκεί βεβαιωθήκαμε όλοι πως αυτό που θα παρακολουθήσουμε θα είναι ένα απ τα πιο ιστορικά live της εγχώριας σκηνής.

Ο κάθε καλλιτέχνης μοιράστηκε με τον κόσμο,το κομμάτι που είχε ως συμμετοχή στη Χαρμολύπη 2 και ένα από τα προσωπικά του κομμάτια,όποιο αυτός ήθελε,με εξαίρεση τον Δημήτρη Μετζέλο που εμφανίστηκε δεύτερος στη σκηνή μετά από τον Ζωγράφο.

Ο Μετζέλος αφού έπαιξε το “Ποιητές του Δρόμου”έπραξε όπως του ζητήθηκε από τον Δημήτρη Πετσούκη και ερμήνευσε το ¨Α ρε πατέρα”

Ακολούθησε ο Τάκης παρέα με τον MR Yo είπε το κομμάτι με το οποίο συμμετείχε στη Χαρμολύπη 2 και αυτό ήταν.Δεν έπαιξε κάτι δικό του.

Παράλληλα κάπου εκεί αρχίζω να παρατηρώ ότι οι FF.C ήταν παντού σε εκείνο το live (λογικό θα μου πεις,πίσω απ όλα αυτά είναι ο Σκηνοθέτης)τότε ήταν που άρχισα πραγματικά να το απολαμβάνω,καθώς FF.C έχω ακούσει πάάάρα πολύ δυστυχώς όμως όχι ζωντανά.

Κάπου εκεί ανεβαίνει στη σκηνή ο Weird ο οποίος μας έβαλε τη Δεύτερη μεγάλη φωτιά,καθώς και στα 2 κομμάτια που ερμήνευσε κατάφερε να κερδίσει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου,τον έκανε να τραγουδήσει μαζί του τα refren και κέρδισε ένα από τα πολύ μεγάλα χειροκτοτήματα της βραδιάς.

Ο επόμενος που βρέθηκε στη σκηνή ήταν ο Ρήγας για μένα ακόμα ένας που δεν είχα ακούσει πολύ.Ωστόσο,ακόμα ένας που μου έδειξε  ότι δε χρειάζεται να ξέρω καλά τη μουσική κάποιου για να περάσω καλά.

Μπράβο (κι ένα ακόμα μπράβο στο Σκηνοθέτη,επειδή στο live κατάλαβα πολύ καλύτερα την δουλειά που έχει ρίξει για όλο αυτό το project)

Ακολούθησε ο Χρήστος από τον Κύπρο,ο οποίος με πολύ δυνατές ερμηνείες και στα 2 κομμάτια (το δεύτερο στα Κυπριακά)κατάφερε να πάρει ένα πολύ δυνατό χειροκρότημα κατεβαίνοντας από το stage.

Ακολούθησε Explcit με 2 κομμάτια και μόλις λίγα λεπτά στη σκηνή κατάφερε να μας παρασύρει και να ανάψει θεωρώ την τρίτη και τελευταία μεγάλη φωτιά,για τον πρώτο γύρο.Δεν θα ξεχάσω στο κομμάτι “Μέσα από λάβα και δάκρυα” το τελευταίο ρεφρέν.

Για την συνέχεια SOCIAL WASTE.

Αρκετά μακρυά από τα γούστα μου ΑΛΛΑ δεν μπορώ ακριβώς να καταλάβω πως το έκανε ο Σκηνοθέτης και ο ήχος-ατμόσφαιρα σε όλη μα όλη τη διάρκεια του live ήταν το ίδιο,ήταν σαν να άκουγα έναν καλλιτέχνη,χωρίς όμως αυτό πραγματικά να συμβαίνει.

To live ήταν των FF.C ένιωθα.

Σε αυτό το σημείο ανεβαίνει στη σκηνή ο JK one για να

δείξει τόσο σε μένα αλλά και σε όλο τον κόσμο πιστεύω ότι όντως το live ήταν των FF.C,κέρδισε επίσης ένα από τα τεράστια χειροκτοτήματα του Σαββάτου. Μοναδικός.

Επιστρέφει ο Ρήγας…αυτή τη φορά ερμηνεύει 2 κομμάτι σε αντίθεση με την πρώτη φορά που ανέβηκε και ερμήνευσε 1 σε εκείνο το σημείο το ένιωσα να έρχεται.Ο Ρήγας ολοκληρώνει πολύ όμορφα τον πρώτο γύρο του liveκαι επιστρέφει στη σκηνή ο Ζωγράφος για να ερμηνεύσει το “Πρίσμα Φαντασίας”

Δεν θα κρύψω πως απ όταν ήμασταν την Πέμπτη στον αέρα του Atlantis παρέα με τον Δημήτρη Πετσούκη κι έμαθα τι θα γίνει στο live,ανυπομονούσα για την στιγμή που θα άκουγα και πάλι τους FF.C έστω με τις φωνές άλλων παιδιών,αλλά πάντα με την επιμέλεια του Σκηνοθέτη,εδώ και 32 ολόκληρα χρόνια και βάλε.

Στη συνέχεια στη σκηνή βρέθηκαν ο Weird, o Ρήγας,Ο Γιώργος από του SOCIAL WASTE και η Μαρία Ρίζου…

Όλο το μαγαζί τραγουδούσε ξανά κομμάτια όπως το “Μια διαπίστωση”,”Το παραμύθι”, “Φταίω κι εγώ”και πολλά ακόμα.

Τελικά,κόσμος ήρθε κι όχι μόνο ήρθε αλλά ήταν κι όπως έπρεπε.Ήταν ελάχιστες από τις συναυλίες,αν όχι η μοναδική που έχω βρεθεί τα τελευταία χρόνια και ο κόσμος ΔΕΝ ΕΒΓΑΖΕ ΒΙΝΤΕΟ.Εντάξει έβγαλαν αλλά πραγματικά κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του live o κόσμος  ήταν συκγεντρωμένος σε αυτό που συνέβαινε στη σκηνή.

Θεωρώ πως ήταν ένα από τα πιο ιστορικά live που έχω βρεθεί και τέλος αν…λέω ΑΝ ο κόσμος άκουγε πραγματικά,δε θα μας χώραγε ούτε το Κύτταρο,ούτε το FUZZ ούτε ο Βοτανικός και πάει λέγοντας….

Εις το επανιδείν…

Φωτογραφίες : Κατερίνα Ζαννή (https://www.instagram.com/katerina_zanni/)

 

 

 

 

 

 

 

Please follow and like us:
error

Reader's opinions

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *



Current track
Title
Artist

Background
Follow by Email
Facebook
Facebook
Instagram