Του ’60 οι εκδρομείς…

Written by on 03/07/2019

Του Δημήτρη Καπράνου

“Πήγαινε δες αυτή την ταινία, μην διαβάσεις τίποτε σχετικό με αυτήν κι ύστερα τα λέμε” μου είπε ο υιός μου, ειδικός περί τον κινηματογράφο.
Δεν πηγαίνω στο σινεμά αν δεν τον συμβουλευτώ, αλλά αυτή την φορά δεν μου το επέτρεψε.
“Πήγαινε και πάρε αν θες και κανένα φίλο σου” μου λέει.

Παίρνω τον αδελφό μου, Πλάτωνα, που βρίσκεται για λίγες μέρες στην Ελλάδα (είναι καθηγητής στην Αγγλία και την Ιαπωνία) και τον παιδικό φίλο, γλύπτη Γιώργο Μέγκουλα.
“Θα πάμε στα Βοτσαλάκια για καφέ κι έπειτα δίπλα, στο ομώνυμο θερινό σινεμά” τους λέω. “Και τί θα δούμε;” ρωτούν, φυσιολογικά.
“Δεν ξέρω, ο γιος μου εγγυάται και μου είπε να μην ασχοληθώ με την ταινία πριν την δούμε”….

Ένα από τα πιο όμορφα σημεία του Πειραιά, είναι η πλαζ “Βοτσαλάκια” ή “Παρασκευά”, με καφέ ή ποτό δίπλα στο κύμα και ένα πανέμορφο θερινό σινεμά.
Ένα κομμάτι ξεχωριστό, από τα λίγα στην παραμορφωμένη μας πόλη…

Καφεδάκι, κουβέντα , αναμνήσεις, “εδώ πηγαίναμε βαρκάδα στο νησάκι με τους συμμαθητές” και τέτοια και με το που άρχισε να νυχτώνει, μπουκάρουμε στο σινεμά. Προλαβαίνω να δω τον τίτλο στις προθήκες. “Yesterday”…

Kαι ξετυλίγεται μπροστά μας ένα φιλμ, με αναφορές στα δικά μας νιάτα, ένας ύμνος στην μουσική των Beatles, μια καλογυρισμένη ταινία, με έξυπνο σενάριο (αν και στο τέλος θυμήθηκα ότι παρόμοια ιστορία είχε γυρίσει και ο αξέχαστος Johnny Hallyday) και εξαιρετικές ερμηνείες.
“Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς την μουσική των Beatles;” είναι το ερώτημα που θέτει η ταινία και-πιστέψτε με- δεν θα ήταν καθόλου όμορφος…

Ρουφήξαμε το φιλμ σιωπηλοί, σχεδόν εκστασιασμένοι, χωρίς να σκεφτούμε ποιός ήταν ο σκηνοθέτης, ποιός ήταν ο σεναριογράφος.
Μοναδική σκέψη η ομορφιά που εμείς “του εξήντα οι εκδρομείς” είδαμε να ξετυλίγεται μπροστά μας , νιώσαμε να απλώνεται μέσα μας όλη εκείνη η δύναμη ανατροπής, η αλλαγή της αισθητικής, η απίθανα όμορφη συνένωση ήχων και φθόγγων…

Kι ύστερα, μαγεμένοι, σε ένα τραπεζάκι στο Μικρολίμανο, αρχίσαμε την κουβέντα. Πώς ήταν ο κόσμος πριν ακούσουμε το “She loves you”, πώς αγαπήσαμε την μελωδία με το “Yesterday”, πώς ταξιδέψαμε σε έναν άλλο κόσμο με το “Sgt. Pepper’s”, πώς αποχαιρετίσαμε την “επανάστασή” μας με το “Let it be”, πώς λατρέψαμε τον Λένον..

Και καταλήξαμε με ένα “ναι, είμαστε μια τυχερή, ευλογημένη γενιά, που νιώσαμε την λάβα από εκείνο το ηφαίστειο της δημιουργίας και που με εκείνη την λάβα μεγαλώσαμε τα παιδιά μας και προσπαθούμε τώρα να μεταδώσουμε και στα εγγόνια μας.
Δείτε το “Yesterday” και σκεφτείτε το θαύμα που ζήσαμε…

Please follow and like us:
error

Reader's opinions

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *



Current track
Title
Artist

Background
Follow by Email
Facebook
Facebook
Instagram