Εγώ, ο Ένιο Μορικόνε, πέθανα.

Written by on 10/07/2020

Η Ρώμη είναι η πρωτεύουσα της Ιταλίας και μία ειδική κοινότητα (Comune di Roma Capitale). Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας του Λατίου και είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το ιστορικό κέντρο της Ρώμης είναι ένας απέραντος αρχαιολογικός χώρος με μνημεία από πολλές ιστορικές περιόδους (αρχαιότητα, Μεσαίωνας, Αναγέννηση, μπαρόκ και μεταγενέστερα). Ενώ έχει ανακηρυχθεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Στην αγαπημένη του λοιπόν Ρώμη όπως συνήθιζε να την αναφέρει γεννήθηκε ο Ennio Morricone στην δεκαετια του ’20. (1928).

Ήταν ίσως ο πιο πολύπλευρος και παραγωγικός συνθέτης μουσικής για ταινίες με την καριέρα του να περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ειδών και θεμάτων μουσικής.

H αρχή της καριέρας του την πολυτάραχη δεκαετία του ’40 βρίσκει τον νεαρό τότε Εnnio να είναι μέλος σε μικρές jazz ορχήστρες ως τρομπετίστας

Στο τέλος της δεκαετίας του 1950 έχοντας ανάγκη τα χρήματα εργάστηκε για θεατρικά αλλά και για ταινίες ως ghost writer. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για τους ανθρώπους που ενώ έχουν την ευθύνη για την συγγραφή έργων (η μουσικής) δεν δηλώνονται στα  credits με αποτέλεσμα να “υπογράφουν” άλλοι ως δημιουργοί.Το 1955 υπογράφει συμβόλαιο με την πολυεθνική εταιρεία RCA Victor και στην διάρκεια των πέντε πρώτων χρόνων συνθέτει έργα σημαντικής σημασίας.

Από το 1960 μέχρι το 1975 έγινε παγκοσμίως γνωστός συνθέτοντας μουσική για ιταλικά γουέστερν από σκηνοθέτες όπως ο Σέρτζιο Λεόνε, Ντούτσιο Τέσαρι και Σέρτζιο Κορμπούτσι, όπως και την Τριλογία των δολαρίων.

Το 1966 η μουσική της ταινίας “The Good, the bad and the ugly” η οποία χαρακτηρίζεται ως μια από τις καλύτερες στο σύνολο της του περασμένου αιώνα (και που έχει περίοπτη θέση στο Grammy “Hall of fame”) έδωσε στον Morricone παγκόσμια φήμη και ένα όχημα που θα άνοιγε όλους τους δρόμους στο πέρασμα του.

Από το 1966 μέχρι το 1980 ήταν επίσης τρομπετίστας και συν-συνθέτης στο αβάν-γκαρντ συγκρότημα ελεύθερου αυτοσχεδιασμού Il Gruppo. Από το τέλος της δεκαετίας του 1970, ο διακρίθηκε στο Χόλιγουντ, συνθέτοντας μουσική για Αμερικανούς σκηνοθέτες, όπως ο Τζον Κάρπεντερ, Μπράιαν ντε Πάλμα, Μπάρι Λέβινσον, Μάικ Νίκολς και Όλιβερ Στόουν.

Επίσης συνέθεσε μουσική για αρκετές ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ, όπως τα Days of Heaven, The Mission, Οι Αδιάφθοροι, Cinema Paradiso και Bugsy. Ο Μορικόνε συνεργάστηκε επίσης με τον Ιταλό σκηνοθέτη Τζουζέπε Τορνατόρε. Στον 21ο αιώνα, η μουσική του Μορικόνε ξαναχρησιμοποιήθηκε στην τηλεόραση και σε ταινίες όπως αυτές του Κουέντιν Ταραντίνο: Kill Bill (2003), Death Proof (2007), Άδωξοι Μπάσταρδη (2009) και Django: Ο Τιμωρός (2012).

Το 2007 παρέλαβε το τιμητικό Όσκαρ «για την μαγευτική και πολυπρόσωπη συνεισφορά του στην τέχνη της μουσικής για ταινίες». Επίσης παρέλαβε και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 2016 για τη μουσική της ταινίας Μισητοί 8. Ο Μορικόνε έχει κερδίσει τρία βραβεία Γκράμι, τρεις Χρυσές Σφαίρες, έξι BAFTA, δύο Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ένα τιμητικό Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.

Ο σπουδαίος Ιταλός συνθέτης έφυγε από τη ζωή λόγω μετεγχειρητικών επιπλοκών. Συγκεκριμένα, εγχειρίστηκε και νοσηλευόταν τον τελευταίο μήνα, λόγω πτώσης που προκάλεσε κάταγμα στον μηρό, στην κλινική Campus Biomedico, στη Ρώμη.

Ο δικηγόρος του και οικογενειακός φίλος Giorgio Assumma, λίγες ώρες μετά που έφυγε ο σπουδαίος Ιταλός συνθέτης, έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο του ίδιου.

Αυτούσια τα λόγια στο τελευταίο γράμμα του:

Εγώ, ο Ένιο Μορικόνε, πέθανα”.

Το ανακοινώνω έτσι σε όλους τους φίλους, που βρίσκονταν πάντα κοντά μου αλλά και σε αυτούς που βρίσκονται λίγο πιο μακριά, τους οποίους αποχαιρετώ με πολλή αγάπη. Είναι αδύνατον να τους κατονομάσω όλους.Αλλά μια ειδική αναφορά θα κάνω στους Πεπούτσο και τη Ρομπέρτα, τους αδελφικούς φίλους που ήταν παρόντες στα τελευταία χρόνια της ζωής μας.Υπάρχει μόνο ένας λόγος που με σπρώχνει να τους χαιρετίσω όλους με αυτόν τον τρόπο και να έχω μια κηδεία σε κλειστό κύκλο: δε θέλω να ενοχλώ.Αποχαιρετώ με πολλή αγάπη την Ίνες, τη Λάουρα, τη Σάρα, τον Έντζο και τον Νόρμπερτ, με τους οποίους εγώ και η οικογένειά μου μοιραστήκαμε ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας.Θέλω να εκφράσω την αγάπη μου για τις αδερφές μου, Αντριάνα, Μαρία και Φράνκα, και τους αγαπημένους τους, και να τους θυμίσω πόσο τις αγαπούσα.Ένα βαθύ και έντονο αντίο στα παιδιά μου, Μάρκο, Αλεσάντρα, Αντρέα και Τζιοβάνι, στη νύφη μου, Μόνικα, και στα εγγόνια μου, Φραντσέσκα, Βαλεντίνα, Φραντσέσκο και Λούκα.Ελπίζω να έχουν καταλάβει πόσο πολύ τους αγάπησα.

Αφήνω τελευταία (αλλά όχι λιγότερο σημαντική) τη Μαρία. Θυμάμαι ξανά την εξαιρετική αγάπη που μας κράτησε μαζί και στεναχωριέμαι που την αφήνω. Σε αυτήν, το πιο επίπονο αντίο».

 

#musicmatters #noplaylist 

 


Reader's opinions

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *



Current track
Title
Artist

Background
Follow by Email
Facebook
Instagram