Ένα φιλί, μια φωτογραφία και η Ιστορία…

Written by on 20/02/2019

Δημήτρης Καπράνος

Ποιά μπορεί να είναι αξία μιας ιστορικής φωτογραφίας;
Πόσο μπορεί να πληρωθεί μια εικόνα που σηματοδοτεί μια ολόκληρη εποχή;
Ποιός είναι εκείνος που μπορεί να αποτιμήσει την αξία της σε χρήμα;
Όσο και αν η σημερινή εύκολη αποθήκευση των στιγμών στην οθόνη του κινητού μας έχει στερήσει από την φωτογραφία τον ρομαντισμό και την γοητεία, η απαθανάτιση της ζωής στο τυπωμένο χαρτί, έχει την δική της, μοναδική, χάρη.

Μια φωτογραφία, λοιπόν, σφράγισε το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Εκείνη με τον Αμερικανό ναύτη, που έχει αρπάξει μια νοσοκόμο και την φιλά με πάθος, στην πλατεία των “Τάιμς” της Νέας Υόρκης!
Ένα φιλί, μια τρυφερή, δηλαδή, στιγμή, μπορεί να σφραγίσει έναν απερίγραπτο εφιάλτη!

Ο ναύτης, λοιπόν, της φωτογραφίας απεβίωσε προχθές πλήρης ημερών σε ηλικία 95 ετών.
Ο Τζόρτζ Μεντόνσα ήταν-κατά πάσα πιθανότητα- ο άνθρωπος που στις 14 Αυγούστου του 1945, άρπαξε από το μπράτσο την Γκρέτα Φρίντμαν, την καθήλωσε με μια σχεδόν χορευτική φιγούρα και της έδωσε ένα παθιασμένο φιλί, το οποίο απαθανάτισε ο φωτογράφος Άλφρεντ Αϊσεντάεντ και έμελλε να περάσει στην Ιστορία.

Η μοναδική σε δύναμη και συμβολισμό φωτογραφία, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Life».
Κανείς δεν ρώτησε το όνομα των πρωταγωνιστών.
Ήταν ο ναύτης που γύρισε από τον πόλεμο και η νοσοκόμος που βρέθηκε στην πλατεία να γιορτάσει;
Ήταν ένα ζευγάρι που συναντήθηκε την ημέρα της παραδόσεως της Ιαπωνίας;
Ήταν δυο άγνωστοι που αντάμωσαν και γιόρτασαν το γεγονός με ένα φιλί;
Ποιός νοιαζόταν;
Ήταν ο ναύτης και η νοσοκόμος. Κι αυτό ήταν αρκετό!

Μέχρι το 1980, που κάποιος έψαξε να βρει τα δυο πρόσωπα , ουδείς είχε ασχοληθεί.
Τότε έγινε γνωστό ότι πίσω από το φιλί που έμεινε στην ιστορία ήταν η Γκρέτα Φρίντμαν και ο Τζορτζ Μεντόνσα.
Η Γκρέτα, τότε 21 ετών, βοηθός οδοντιάτρου, βρισκόταν στην πλατεία, πανηγυρίζοντας, μόλις ανακοινώθηκε η παράδοση της Ιαπωνίας.

O Τζορτζ υπηρέτησε σε μονάδα υποβρυχίων καταστροφών και βρισκόταν σε άδεια όταν ανακοινώθηκε το τέλος του πολέμου.

“Την φίλησα αυθόρμητα γιατί μου θύμιζε τις νοσοκόμες που είχα δει να φροντίζουν τους πληγωμένους ναυτικούς πάνω σε ένα πλοίο-νοσοκομείο” είπε για την κοπέλα με την οποία ούτε καν συστήθηκαν!

Κι εκεί αρχίζει η φθορά. Μια φωτογραφία-σύμβολο δεν πρέπει να πληρωθεί;
Τί θα πει ρομαντισμός και κουραφέξαλα! Χρήμα θέλει ο σύγχρονος άνθρωπος. Χρήμα!
Κι έτσι, ο ναύτης κινήθηκε νομικά κατά του περιοδικού Life διεκδικώντας αποζημίωση για την φωτογραφία!

Κι αρχίζει το αμερικάνικο όνειρο! Δικαστήρια, δικηγόροι, δικογραφίες, μάρτυρες…
Πού πας, βρε Καραμεντόνσα; Δεν σου φτάνει που έμεινες στην Ιστορία θες και λεφτά;

“Απουσιάζουν οι αποδείξεις για την ταυτότητα του ναύτη της φωτογραφίας” αποφαίνεται το Δικαστήριο και ο ναύτης μένει με την μπελαμάνα!

Τα επόμενα χρόνια, καμιά πενηνταριά παλιοί ναύτες, πάνε στα δικαστήρια. “Εγώ είμαι στη φωτογραφία” λένε, αλλά ουδείς γίνεται πιστευτός!

Ο Μεντόνσα πέθανε ως “ο ναύτης της φωτογραφίας”.
Αλλά χωρίς να το αποδείξει , όταν χρειάστηκε…


Current track
Title
Artist

Background
Follow by Email
Facebook
Instagram