Αντώνης Μιτζέλος. Ένας ζωντανός θρύλος στο χώρο των μουσικών, που όμως δεν επιδίωξε ποτέ του τη δημοσιότητα. Γιατί αλήθεια;

Ήταν πολύ όμορφη για μένα! (Γελάει) Υπάρχει άνθρωπος σοβαρός που κυνηγάει οτιδήποτε είναι γένους θηλυκού; Τα ουδέτερα κυνηγάει ο άνθρωπος… το χρήμα… το φαγητό… τα γιουβέτσια… τα σκάφη… (Γελάει)

Μουσικός, κιθαρίστας ή συνθέτης. Μπορείς να διαλέξεις ή τουλάχιστον να μου τα βάλεις σε μια σειρά;

Δεν μπορώ να διαλέξω ή να τα βάλω σε κάποια σειρά. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι όλη μου η πορεία ήρθε μέσα από μία εξέλιξη. Αγάπησα από μικρός τη μουσική, οπότε ξεκίνησα να γίνω μουσικός. Για να γίνω μουσικός χρειαζόταν να μάθω κάποιο όργανο κι έτσι ξεκίνησα να μαθαίνω ηλεκτρική κιθάρα. Μόνος, χωρίς δάσκαλο στο σπίτι μου, με πολλές ώρες μελέτης και προσπάθειας… Κι επειδή ήταν μια εποχή εντελώς διαφορετική από τη σημερινή, χωρίς ας πούμε το youtube, βιβλία σύγχρονης μουσικής ή ωδεία στη σημερινή τους μορφή που διδάσκουν ηλεκτρική κιθάρα και σύγχρονη μουσική, μη έχοντας δηλαδή επαφή με άλλο κόσμο ο οποίος να έκανε κάτι αντίστοιχο, μοιραία επάνω στο ψάξιμο του τί θα παίξω, ήρθε και η τρίτη ιδιότητα, αυτή του συνθέτη…

Έχεις μεγάλη εμπειρία από παραγωγές στο εξωτερικό. Που πιστεύεις ότι υστερούν οι ελληνικές παραγωγές έναντι των ξένων;

Στην πρόθεση. Εδώ συνήθως ξεκινάμε να φτιάξουμε ένα δίσκο ο οποίος να περιέχει μόνο χιτ και να εξυπηρετήσει την καριέρα ενός ανθρώπου και συγκεκριμένα του τραγουδιστή, ενώ έξω ξεκινούν να φτιάξουν ένα δίσκο για να κάνουν μουσική. Επίσης έξω υπάρχει μια διαδικασία ελέγχου για το τί είναι μουσική και τί όχι ακόμα και στα πιο εμπορικά πράγματα. Ακόμα και στην κατάπτυστη μουσική της Madonna η οποία ως κοινωνικό φαινόμενο δίδασκε τις κοπέλες του πλανήτη να είναι τσούλες -εμένα βέβαια μου άρεσε το αποτέλεσμα, όπως άρεσε και σε όλους τους άντρες της γενιάς μου- (γελάει) υπάρχει ένα εξαιρετικό επίπεδο μίξης, ένα εξαιρετικό επίπεδο ενορχηστρώσεων με συνέπεια το παραγόμενο να το ακούς ευχάριστα όπου κι αν βρίσκεσαι όποιο ηχητικό σύστημα κι αν χρησιμοποιείς, από το πιο φτηνό ως το πιο ακριβό κι από το πιο παλιό μέχρι το πιο σύγχρονο. Στην Ελλάδα δεν έχω ακούσει κάτι αντίστοιχο. Δεν το έχω ακούσει ούτε στις δικές μου παραγωγές. Δεν κατάφερα δηλαδή τις δουλειές που έκανα εδώ να τις φέρω στο επιθυμητό -για την ψυχή μου και το αυτί μου- επίπεδο. Στο εξωτερικό ομολογουμένως το κατάφερα. Και το παράξενο είναι ότι το κατάφερα με Έλληνες συνεργάτες! Για παράδειγμα με τον Tony Smalios με τον οποίο συνεργάστηκα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, καταφέραμε να βγάλουμε αποτέλεσμα που πραγματικά με ικανοποίησε. Μπορεί βέβαια να πει κανείς ότι ο τρόπος με τον οποίο κρίνεται ένα ηχητικό αποτέλεσμα είναι υποκειμενικός, ωστόσο σίγουρα υπάρχουν κάποια standards που εδώ στην Ελλάδα δεν ακολουθήθηκαν ποτέ.

Τί είναι για τον Αντώνη Μιτζέλο οι Τερμίτες;

Είναι η προέκταση της εφηβείας μας. Είναι 100 συναυλίες. Είναι 1.000.000 συζητήσεις. Είναι απίθανες γνωριμίες με ζωγράφους, ποιητές, αρχαιοελληνιστές, πολιτικούς, ρεμάλια…

Και τί κρατάει από αυτούς;

Τον Μαχαιρίτσα στην πλάτη του! 30 χρόνια! (Γελάει) Κρατάω πάνω από όλα τη φιλία μου με τον Λαυρέντη, τον Παύλο τον Φίλιππο και τον Τάκη. Κρατάω το ότι μοιραστήκαμε τη μουσική μας ως έφηβοι. Αυτό το «άυλο όνειρο» ότι μπορούμε να έχουμε τον δικό μας ήχο ως γενιά και να τον «μεταφέρουμε». Να κάνουμε δηλαδή αυτό που λέγαμε εμείς «αστικό τραγούδι» στη χώρα σε μια εποχή που δεν υπήρχε, γιατί βέβαια τότε υπήρχε μόνο το λαϊκό. Αισθάνομαι πολύ όμορφα όταν σκέφτομαι ότι αυτό που ξεκινήσαμε δυο παρέες στην εφηβεία μας, ανθεί σήμερα, μετά από τόσα χρόνια στην Ελλάδα…

Σαν μουσικός έφερες πράγματα στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, είναι γεγονός ότι το ευρύ κοινό  άκουσε και γνώρισε τεχνικές επάνω στην κιθάρα πρώτα από εσένα. Τεχνικές που βέβαια μετά ακολούθησαν και άλλοι Έλληνες μουσικοί. Για παράδειγμα, εγώ προσωπικά δεν θυμάμαι κάποιον Έλληνα κιθαρίστα, παλιότερο από εσένα να χρησιμοποιεί την «τεχνική του βιολιού»…

Αυτό συνέβη γιατί στην ουσία, στη δεκαετία του 80 εκτός από τους Τερμίτες και τους Φατμέ στην ουσία δεν υπήρχαν κάποιοι άλλοι που να παίζουν αυτή τη μουσική. Υπήρχε βέβαια το λαϊκό τραγούδι αλλά αυτό δεν είχε καμία σχέση με εμάς. Το ευχάριστο ήταν ότι η προσπάθεια η δική μας βοήθησε στο να βγουν στη συνέχεια και άλλα πράγματα, πολύ ενδιαφέροντα όπως ας πούμε οι δουλειές που έκαναν οι αδερφοί Κατσιμίχα…

Τους οποίους από όσο ξέρω εκτιμάς ιδιαίτερα…

Ναι, τους θεωρώ εξαιρετικούς, τεράστιους θα έλεγα…  Το παράξενο με τους αδερφούς Κατσιμίχα είναι ότι ήταν και μια γενιά μεγαλύτεροι. Απλά τον καιρό που υπήρχαν μόνο οι Φατμέ και οι Τερμίτες, εκείνοι έκαναν άλλα πράγματα, ήταν ας πούμε στη Γερμανία…

Για αυτό αργήσατε να συναντηθείτε σε live;

Ναι για αυτό. Σε live συναντηθήκαμε χρόνια αργότερα. Αξίζει πάντως να ακουστεί ότι εμείς στα πρώτα live βάζαμε «το κεφάλι μας στη φωτιά». Παίζαμε σε μικρά κλαμπάκια με κοινό που προσπαθούσαμε να «χτίσουμε». Σχεδόν δεν προλάβαμε τα γήπεδα με δέκα ή είκοσι χιλιάδες κόσμο. Όταν μας συνέβη αυτό… τρομάξαμε… και διαλύσαμε! (Γελάει)

Που πηγαίνει κατά τη γνώμη σου η ελληνική δισκογραφία;

Δεν υπάρχει δισκογραφία στην Ελλάδα. Εδώ είναι ζήτημα αν υπάρχει πλέον παγκόσμια δισκογραφία…

Σε στεναχωρεί αυτό;

Όχι ιδιαίτερα. Ως μουσικός δεν είμαι και πολύ υπέρ της δισκογραφίας…

Αυτό ακούγεται λίγο περίεργο. Μπορείς να μας το εξηγήσεις;

Η δισκογραφία υπήρξε ένα εφεύρημα του εμπορικού κόσμου της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες. Λίγο πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και αμέσως μετά άρχισε να παίρνει μεγάλες διαστάσεις κι έτσι ξεκίνησε αυτή η «ανιερότητα» όπως συνηθίζω εγώ να λέω, κατά της μουσικής… Δηλαδή αυτός ο «εγκλωβισμός» της μουσικής σε έναν φορέα ήχου προς μεταπώληση, ως καταναλωτικό προϊόν. Αν το σκεφτείς σε βάθος, είναι από τα χειρότερα πράγματα που θα μπορούσε να κάνει το ανθρώπινο γένος στην ίδια του την ύπαρξη…

Έχει πολύ ενδιαφέρον αυτή η προσέγγιση. Αλλά πως θα μείνει η μουσική στις επόμενες γενιές χωρίς τη δισκογραφία;

Μα εκεί ακριβώς είναι η ουσία της προσέγγισης που σου ανέπτυξα. Η μουσική δεν θα πρέπει να στοχεύει στο να μείνει στις επόμενες γενιές. Έχει αξία τη στιγμή που «πράττεται» και είναι συνάρτηση της πρόθεσής της. Ο βαθύτερος στόχος της τέχνης, πόσο μάλλον της τεχνικής που είναι η μητέρα των τεχνών, είναι η εναρμόνιση του ανθρώπου με το σύμπαν. Αυτή η κοσμοθεωρία είναι τελείως διαφορετική από την επικρατούσα και έχει τις ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα και στην Αρχαίες Ινδίες. Σε αυτό το πλαίσιο η μουσική θα πρέπει να έχει ως στόχο να «ευθυγραμμίσει» τον άνθρωπο με την ύπαρξη, με το υλικό και το άυλο και ως εκ τούτου να τον φέρει στην ίδια δόνηση με το σύμπαν.  Αυτού του είδους την εναρμόνιση εννοώ…

Έτσι όπως το θέτεις, αυτό δεν θα πρέπει να διέπεται και από κάποιους κανόνες;

Φυσικά! Δεν μπορεί ο καθένας να παίζει όπου θέλει, ο,τι θέλει, όποια ώρα το θέλει, όποια μουσική θέλει, δηλαδή οποιαδήποτε κλίμακα και οποιαδήποτε φρασεολογία. Εκεί είναι και η «ανιερότητα» που σου ανέφερα προηγουμένως. Για αυτό δηλαδή είναι «ανίερη» η ηχογράφηση και η μεταπώληση της μουσικής. Να σου τω πω πιο απλά μέσα από ένα παράδειγμα; Ας υποθέσουμε ότι εσύ κι εγώ γραφούμε ένα τραγούδι για τα μάτια της Πηνελόπης. Στη συνέχεια το παίρνει ο έμπορος, το πουλάει, βγάζει πολλά χρήματα και κάποια στιγμή φτάνει αυτό το τραγούδι να ακούγεται στην τουαλέτα κάποιου τρίτου, την ώρα που κάνει την ανάγκη του. Πόσο σωστό είναι αυτό;

Είχα σκοπό να σε ρωτήσω γιατί δεν έχεις δισκογραφήσει τουλάχιστον κάποια από τα τραγούδια σου με τη δική σου φωνή, αφού όπως ακούμε στα live σου, είναι πολύ σωστή. Με αυτά όμως που είπες περί δισκογραφίας, σκέφτομαι να αποσύρω την ερώτηση…

(Γελάει) Κοίταξε, η άποψή μου γύρω από τη δισκογραφία είναι αυτή που σου εξήγησα. Από την άλλη όμως είμαι και άνθρωπος της εποχής μου, έτσι; Και πιστεύω ότι ο άνθρωπος οφείλει να ζει την εποχή του ως ενεργό ον, όχι ως απλός παρατηρητής. Παρόλο λοιπόν που ως μουσικός πρεσβεύω αυτήν τη… «δυσμενή» άποψη περί δισκογραφίας, εντούτοις, ως άνθρωπος της εποχής μου μετείχα αυτού του… λάθους! (Γελάει) Τώρα στο κομμάτι της φωνής… Θα σου πω απλά ότι μου έπεφτε πολύ… βαρύ!  (Γελάει) Ο τραγουδιστής πριν την παράσταση πρέπει να φυλάει τη φωνή του, να κοιμάται σωστά, να προσέχει χίλια-δύο πράγματα… Εγώ πριν την παράσταση ήθελα να είμαι… αλλιώς! Έπειτα, ευτύχησα από πολύ μικρός να έχω δίπλα μου εξαιρετικούς τραγουδιστές και εξαιρετικούς ερμηνευτές…

Διαχωρίζεις τις δύο έννοιες…

Σαφώς! Άλλο τραγουδιστής, άλλο ερμηνευτής! Φυσικά και τα δύο αυτά έχουν αξία, αλλά ως έννοιες είναι διαφορετικές. Τραγουδιστής για μένα είναι ας πούμε είναι ο Κότσιρας και ο Στόκας. Τραγουδίστριες είναι η Αλεξίου και η Αρβανιτάκη, με τις οποίες παρεμπιπτόντως ευτύχησα να συνεργαστώ. Ερμηνευτές είναι ο Σαββόπουλος, ο Μαχαιρίτσας…

Να πάμε λίγο στον τελευταίο ερμηνευτή που ανέφερες;

Για μένα είναι από τους πιο σημαντικούς ερμηνευτές που έχουμε. Ερμηνεύει με ένα τρόπο εξαιρετικό, με ένα τρόπο μοναδικό. Εμένα προσωπικά όταν τον ακούω, μου σηκώνεται η τρίχα…

Παρόλο πάντως που δεν δισκογράφησες τη φωνή σου, για τους λόγους που εξήγησες, εντούτοις τα τελευταία χρόνια στα live σου τραγουδάς. Αυτό πώς προέκυψε;

Πρόκειται για μία…μετάλλαξη που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια μέσα μου!  (Γελάει) Μαζεύτηκε ένα υλικό που είχε «διασκορπιστεί» δεξιά κι αριστερά. Μιλάμε για πάνω από 200 κομμάτια τα οποία μοιράστηκαν ίσως και σε 200 δίσκους. Αυτό το υλικό «φωτογραφίζει» διάφορες στιγμές της ζωής μου. Επειδή λοιπόν αισθάνομαι κοντά στο τέλος, θέλω πλέον να εκφράσω κι εγώ αυτό το υλικό, με το δικό μου τρόπο. Πέρα και πάνω από τεχνικές. Δεν με ενδιαφέρει δηλαδή τόσο το να «καρφώνω» τη νότα ή να πάρω την απόλυτα σωστή ανάσα, όσο το να μεταφέρω τη δική μου αλήθεια. Να σου δώσω πάλι ένα παράδειγμα: Τη «σκόνη» ας πούμε την γράψαμε με τους Τερμίτες για ένα φίλο που χάσαμε από ναρκωτικά. Θέλω να το πω κι εγώ για να μεταφέρω πως το βίωσα από τη δική μου μεριά. Τραγούδια όπως το «κόψε και μοίρασε» ή το «μακό» γράφτηκαν πάλι για συγκεκριμένους λόγους. Θέλω να τα «υμνήσω». Το θεωρώ και δικαίωμά μου αν θέλεις… Και επιλέγω να το «ασκώ» σε μικρούς χώρους, σε ανύποπτες στιγμές, με τυχαίο ήχο, τυχαίο φως και με συνεργάτες ανθρώπους που μπορούν και θέλουν να παίζουν αυτά τα τρία ακόρντα που έχω βάλει στη σειρά. Γιατί δεν έχω γράψει και τίποτα σπουδαίο, μην τρελαθούμε… Όλο αυτό το «πακετάκι» όμως έχει μια αγάπη, μια καθαρότητα που θέλω να προσεγγίζω…

Αυτό θα συμβεί και το Σάββατο στην Αρχιτεκτονική;

Ναι αυτό. Αλλά επειδή βαριέμαι να παίζω μόνο τα δικά μου, θα παίξουμε και Gallagher, Stones, Purple… Θα παίξουμε δηλαδή και κανένα… «ρεμπέτικο»! (Γελάει)

Έχεις κάνει πολύ μεγάλες επιτυχίες ως δημιουργός, ωστόσο σε σχέση με άλλους αντίστοιχα πετυχημένους δημιουργούς, ίσως να μην είσαι και τόσο παραγωγικός ως προς την ποσότητα. Επιλογή, τυχαίο γεγονός ή κάτι άλλο;

Επιλογή. Βαθειά επιλογή. Εκτός από την αντιπάθειά μου στο δισκογραφικό σύστημα είχα και μια κακή σχέση με το… τηλέφωνο! Να σου πω ότι με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη -να είναι καλά- έχουμε κάνει μόνο ένα τραγούδι; Να σου πω όμως και ότι ο παραγωγός της με είχε πάρει πάνω από δέκα φορές τηλέφωνο ο άνθρωπος; Και κάθε φορά μου έλεγε «κάνουμε δίσκο με την Άλκηστη, θέλουμε να μας δώσεις τραγούδια» και τα σχετικά. Δεν αισθανόμουν όμως ότι έπρεπε να το κάνω. Μια φορά είναι αρκετή για να «συναντηθείς» με αυτές τις ψυχές. Δεν χρειάζεται παραπάνω. Εκτός όμως αν πρόκειται για ολοκληρωμένες δουλειές. Και πρέπει να σου πω ότι η γενιά μου στερήθηκε αυτό το «προνόμιο». Την δυνατότητα δηλαδή ένας συνθέτης να αναλάβει ολόκληρο το δίσκο, ολόκληρο το έργο. Αντιθέτως η προηγούμενη γενιά πρόλαβε να απολαύσει το «προνόμιο» αυτό. Για αυτό και άφησε πίσω της ολοκληρωμένα έργα. Τουλάχιστον οι μεγάλοι της προηγούμενης γενιάς όπως ο Μαρκόπουλος ή ο Ξαρχάκος…

Γιατί πιστεύεις ότι συνέβη στα αλήθεια αυτό;

Γιατί στη γενιά μου λειτούργησε μια «τραγουδιστικοκεντρική» λογική. Ο δημιουργός απαξιώθηκε, αυτή είναι η αλήθεια. Απαξιώθηκε ο συνθέτης που δεν μπορούσε να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο έργο, μια ολοκληρωμένη οντότητα δηλαδή, απαξιώθηκε και ο ποιητής που υποχρεωνόταν να γράψει λίγους στίχους με έξυπνο ρεφρέν προκειμένου το τραγούδι να πουλήσει κι αυτός να μπορεί να πληρώσει το νοίκι του κι έτσι μπήκαμε στην εποχή του «μισού» και του «κατασκευασμένου». Η τέχνη όμως αλλά και η κοινωνία χρειάζονται αληθινά και ολοκληρωμένα πράγματα… Μόνο έτσι μπορεί να φύγει από το επιφανειακό και να μπει στην ουσία…

Πόσες ολοκληρωμένες δουλειές έχεις κάνει;

Δεν θυμάμαι ακριβώς, πάντως λίγες. Η συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών μου είναι όπως σου είπα σκόρπια…

Αυτή η απαξίωση που μας περιέγραψες δεν οδηγεί τη λογική της δισκογραφίας και στις μέρες μας;

Αυτή η απαξίωση είναι βαθύτερη απ’ ο,τι μπορεί να δει κανείς με την πρώτη ανάγνωση. Έχει να κάνει με την απαξίωση του νοήματος των πραγμάτων. Όταν απαξιώνεις τον δημιουργό, που είναι η πηγή του έργου, και εμμένεις τόσο πολύ στον άνθρωπο που το παρουσιάζει ουσιαστικά δείχνεις ότι σε ενδιαφέρει πολύ περισσότερο το θεαθήναι από το ίδιο το περιεχόμενο. Άρα μιλάμε για απαξίωση της βαθύτερης ουσίας των πραγμάτων των ίδιων των αξιών τελικά… Για γενική απαξίωση δηλαδή. Κάπως έτσι απαξιώθηκε ο αρχιτέκτονας που θέλει να κάνει σωστά και ευσυνείδητα τη δουλειά του ή ο γιατρός που θέλει να κάνει έρευνα αλλά δεν του παρέχονται τα μέσα για να την κάνει και κάπως έτσι απαξιώθηκε η ελληνική γλώσσα από τον κύριο Μπαμπινιώτη και τους διάφορους υπουργούς παιδείας… Και απαξίωση στην απαξίωση, φτάσαμε στην τρόικα και στην απαξίωση της ελληνικής ιστορίας από τον ΣΚΑΪ, τον κύριο Βερέμη, τον κύριο Πάγκαλο και όλους τους άλλους… Για να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε στη βουλή κόμματα που τελούν υπό σύγχυση ως προς την ιδεολογία τους που δεν γνωρίζουν καν τις ρίζες τους. Πόσοι καπιταλιστές ή κομμουνιστές γνωρίζουν τις πραγματικές ρίζες της ιδεολογίας τους; Αν το ψάξεις ιστορικά διαπιστώνεις πολύ εύκολα ότι οι ρίζες αυτές σχετίζονται άμεσα με τον Σιωνισμό… Ακούω στα κανάλια ανθρώπους να μιλούν για φιλελευθερισμό και ελεύθερη αγορά κι αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς γνωρίζουν τί πρεσβεύουν και από που ξεκίνησαν όλα αυτά τα ιδεολογήματα; Πόσοι από αυτούς έχουν διαβάσει την Πολιτεία του Πλάτωνα;

Είναι όμως μόνο ελληνικό «προνόμιο» αυτή η απαξίωση;

Πιστεύω ότι έχει να κάνει με τον Νότο. Και αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί ο Νότος ήταν κυρίως αυτός που παρήγαγε πολιτισμό. Ο Βορράς είναι ψυχρός. Για να δημιουργήσεις πρέπει να «βράζει το αίμα σου». Όταν λοιπόν πλήττεται και απαξιώνεται ο Νότος, πλήττεται κι απαξιώνεται ο ίδιος ο πολιτισμός. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για την Ελλάδα που έχει τόσο βαριά πολιτιστική κληρονομιά. Και που βέβαια ακόμα και αυτή κρύβεται επιμελώς από το κράτος και την Εκκλησία…

Κάποιος θα έλεγε ότι πολλοί θα ενοχλούνταν από τις απόψεις που εξέφρασες…

Είναι όμως αυτές που πιστεύω και σε αυτά που πιστεύω δεν κάνω εκπτώσεις…

Οπότε εγώ θα πω ένα ευχαριστώ που τις μοιράστηκες μαζί μας. Καλή συνέχεια!…

Να είσαι καλά…

Συνέντευξη – επιμέλεια:  Διονύσης Κωτσάκης

Ο Αντώνης Μιτζέλος εμφανίζεται στη μουσική σκηνή «Αρχιτεκτονική» (Ελασιδών 6 – Γκάζι) το Σάββατο 19 Μαΐου μαζί με τους Καθώς Πρέπει, Κώστα Γαλίτη, Ειρήνη Ψυχράμη και με καλεσμένους τον Μπάμπη Στόκα και την Ελεωνόρα Ζουγανέλη.

Είναι γνωστό σε όλους ότι η δισκογραφία διανύει τη χειρότερη περίοδο στην ιστορία της. Η ΑTLANTIS REC επιμένει όμως και καταγράφει σε cd τις μουσικές εμπνεύσεις των νέων συγκροτημάτων. Πρόκειται για γκρουπάκια που αποτελούν παρέες φίλων που με αγάπη για τη μουσική και πολύ μεράκι αποτυπώνουν τις εμπειρίες τους από μια αγάπη ή ένα γεγονός άξιο μελοποίησης. Αυτά τα τραγούδια μερικές φορές, είναι τα πρώτα και τα τελευταία για κάποιες παρέες φίλων αλλά όλα είναι γεμάτα από συναίσθημα και πολλές φορές πραγματικά αριστουργήματα. Σε κάποια, η παραγωγή έχει γίνει στο σπίτι και με πενιχρά μέσα.
Εμείς στον ATLANTIS πάντα σεβόμασταν και προβάλαμε αυτές τις προσπάθειες. Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι που κάποια συγκροτήματα από τις συλλογές PURE ROCΚ παραμένουν στην επικαιρότητα έχοντας διαγράψει αξιοσημείωτη πορεία. Η PURE ROCK VI (6) θα κυκλοφορήσει σε συλλεκτική συσκευασία που θα περιέχει έντυπο με φωτογραφίες και πληροφορίες για τις μπάντες.

Είναι γνωστό σε όλους ότι η δισκογραφία διανύει τη χειρότερη περίοδο στην ιστορία της. Η ΑTLANTIS REC επιμένει όμως και καταγράφει σε cd τις μουσικές εμπνεύσεις των νέων συγκροτημάτων. Πρόκειται για γκρουπάκια που αποτελούν παρέες φίλων που με αγάπη για τη μουσική και πολύ μεράκι αποτυπώνουν τις εμπειρίες τους από μια αγάπη ή ένα γεγονός άξιο μελοποίησης. Αυτά τα τραγούδια μερικές φορές, είναι τα πρώτα και τα τελευταία για κάποιες παρέες φίλων αλλά όλα είναι γεμάτα από συναίσθημα και πολλές φορές πραγματικά αριστουργήματα. Σε κάποια, η παραγωγή έχει γίνει στο σπίτι και με πενιχρά μέσα.
Εμείς στον ATLANTIS πάντα σεβόμασταν και προβάλαμε αυτές τις προσπάθειες. Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι που κάποια συγκροτήματα από τις συλλογές PURE ROCΚ παραμένουν στην επικαιρότητα έχοντας διαγράψει αξιοσημείωτη πορεία. Η PURE ROCK VI (6) θα κυκλοφορήσει σε συλλεκτική συσκευασία που θα περιέχει έντυπο με φωτογραφίες και πληροφορίες για τις μπάντες.

Δίνουν αμέτρητες συναυλίες σε club και μεγάλα στάδια. Συνεργάζονται με τον Γ.ΝΤΑΛΑΡΑ την Φ.ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ κ.α.

Διαλύονται το 1988 και ο A. ΜΙΤΖΕΛΟΣ συνεργάζεται έως και το 1991 με την Χ. ΑΛΕΞΙΟΥ εμβαθύνοντας στην λαϊκή και παραδοσιακή μουσική της Ελλάδος. Μαζί κάνουν μια μεγάλη περιοδεία σε ΕΥΡΩΠΗ και ΑΜΕΡΙΚΗ.

Το 1991 συναντά την Ε.ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ, γραφεί τραγούδια για αυτήν και αναλαμβάνει ενορχηστρωτής των παραστάσεων της έως και το 1999. Κάνουν μαζί πάνω από 1000!!!! live στην Ελλάδα και σε όλο σχεδόν τον υπόλοιπο κόσμο (ΕΥΡΩΠΗ, ΑΜΕΡΙΚΗ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΑΣΙΑ).

To 1999 αρχίζει η Solo καριέρα του και κυκλοφορεί από την Universal το άλμπουμ ΝΑΥΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ με τραγουδιστή τον Γ.ΣΜΟΙΛΗ. Ακολουθεί το ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ με τον Γ.ΚΟΤΣΙΡΑ (B.M.G) που γίνεται δυο φορές πλατινένιο. Ταξιδεύει και ηχογραφεί στην Νέα Υόρκη με τους SPYRO GYRA το άλμπουμ BEYOND THE LIGHT( Universal) που έχει παγκόσμια κυκλοφορία και συνεργάζεται με μουσικούς όπως οι Steeve Gad (drums), Scott Kreitzer (sax), Tom Saumman (piano), Scott Ambuss (bass), Joel Rosenblatt κ.α., παίζοντας κυρίως ορχηστική μουσική.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα δίνει δυο συναυλίες στο ΣΕΦ με το παλιό του συγκρότημα (ΤΕΡΜΙΤΕΣ), που παρακολουθούν 25.000 θεατές! Δίνει συναυλίες σε Ευρώπη και Αμερική παίζοντας την μουσική του, ενώ μία συναυλία απ’ αυτές ηχογραφείται και κυκλοφορεί με τίτλο LIVE AT BRUSSELS (EMI). Ακολουθεί το άλμπουμ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ με την Ε.ΠΕΤΑ (Universal).

Αμέτρητες παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα, ενώ σε μια πολύ ξεχωριστή βραδιά γεμίζει το θέατρο του ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ με 5.000 φίλους, για να γιορτάσει τα 20 χρόνια καριέρας του (2001).

Συνεργάζεται επίσης με τον Ιάπωνα τραγουδιστή ΑKIRA INABA γράφοντας για αυτόν τραγούδια (3 δίσκοι) στην Ιαπωνική γλώσσα (Sony Asia-Zetima records). Το 2006 γράφει μουσική κατάλληλη για θεραπεία με το τίτλο DAN.

Στις 11 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς (παράλληλα με μια πολύ αποτελεσματική 2μηνη καμπάνια για την ασφαλή οδήγηση), δίνει μια συναυλία στο στάδιο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της Λευκωσίας στην μνήμη του αδικοχαμένου γιου του, όπου παρουσιάζει το σύνολο σχεδόν της συνθετικής του δουλειάς με ερμηνευτές τους Γ.ΝΤΑΛΑΡΑ – Λ.ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑ – Μ.ΖΟΡΜΠΑΛΑ – Β.ΚΑΖΟΥΛΗ – ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ κ.α.).

Γράφει μουσική για την τηλεόραση (ΜΕΤΡΑΩ ΣΤΙΓΜΕΣ) και για θεατρικά έργα. (ΟΡΛΑΝΤΟ, Β.ΓΟΥΛΦ κ.α) Παράλληλα με όλα αυτά, έχει ακόμη ενορχηστρώσει 30 άλμπουμ για άλλους καλλιτέχνες. Συνολικά έχει εκδώσει 12 cd με τους Τερμίτες, 6 προσωπικά και έχει συμμετάσχει σαν συνθέτης σε άλλα 50 περίπου άλμπουμ.

Έχει παίξει σε πάνω από 2.500 ζωντανές παραστάσεις και περίπου σε 2.000 τραγούδια στην Ελληνική δισκογραφία σαν μουσικός. Έχει λάβει 16 πλατινένιους και 10 χρυσούς δίσκους. Σαν συνθέτης έχει παίξει σε πάρα πολλά Ethnic-Jazz Festivals όπως το WOMAD (Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα, Κανάρια νησιά, Βέλγιο, Ζηλανδία), το SFINGS FESTIVAL, το MONTREUX JAZZ FESTIVAL κ.α.

Τα τελευταία χρόνια κάνει ελάχιστες εμφανίσεις και γράφει σύγχρονη κλασσική μουσική για μικρά και μεγάλα σύνολα. Τραγούδια του έχουν τραγουδήσει οι Λ.ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ – Γ.ΝΤΑΛΑΡΑΣ – Χ.ΑΛΕΞΙΟΥ – Γ.ΠΑΡΙΟΣ – ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ – Σ.ΒΟΣΣΟΥ – Σ.ΜΠΟΥΛΑΣ – Π.ΓΑΙΤΑΝΟΣ – Ε.ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ – ΠΥΞ ΛΑΞ – Μ.ΣΤΟΚΑΣ – Δ.ΓΑΛΑΝΗ – ΠΑΣΧΑΛΗΣ – Ε.ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ- Α.ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ – Ε.ΠΕΤΑ – Ε.ΒΙΤΑΛΗ – Κ.ΧΑΤΖΗΣ – Θ.ΑΔΑΜΑΝΤΙΔΗΣ – Γ.ΚΟΤΣΙΡΑΣ – Β.ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ – Δ.ΤΣΑΚΝΗΣ – Γ.ΣΜΟΙΛΗΣ – AMANDA HOMI – AKIRA INABA κ.α.

Μαζί του στην σκηνή της Αρχιτεκτονικής ανεβαίνουν:

Ο Μπάμπης Στόκας, από τους σημαντικότερους ερμηνευτές αλλά και στιχουργός – συνθέτης αρκετών τραγουδιών των Πυξ Λαξ, ενός από τα πιο δημοφιλή ελληνικά συγκροτήματα της σύγχρονης μουσικής σκηνής, του οποίου αποτελούσε ιδρυτικό μέλος και…

Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, από τις καλύτερες ερμηνεύτριες της νέας γενιάς, με πολύ σημαντικές συνεργασίες στο ενεργητικό της, που με κάθε εμφάνισή της επιβεβαιώνει την πληθωρική της προσωπικότητα, η οποία έχει ερμηνεύσει στον δίσκο της «Έλα» το τραγούδι του Αντώνη Μιτζέλου «Κόψε και μοίρασε».

Επιπλέον, το συγκρότημα ΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ, ο Κώστας Γαλίτης και η Ειρήνη Ψυχράμη, συμμετέχουν ενεργά στο μουσικό αυτό ταξίδι τραγουδώντας δικά τους τραγούδια αλλά και πολλές πρωτότυπες ξένες διασκευές σε ένα standard rock ρεπερτόριο!

Ένα ηλεκτρικό live! Με δυνατό ήχο και παλμό!

Οι ΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ αποτελούνται από τους:

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος (κιθάρα/φωνή)

Γιώργος Εμμανουήλ (Τύμπανα)

Johnny Cefa (μπάσο)

Ηλίας Καλούδης (πιάνο/πλήκτρα)

Ώρα Έναρξης: 23.00

Είσοδος: 12 με ποτό

Αρχιτεκτονική

Ελασιδών 6 – Γκάζι

Τηλ. Κρατήσεων: 210 9014428,

210 3420842,

6978185871

Η Chronos Art Productions Παρουσιάζει . . . το μουσικό γεγονός του καλοκαιριού
ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ  ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ
« ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ »
την ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ και ώρα 9.30
και τραγουδούν μαζί του . . .

SALVATORE ADAMO, ANGELO BRANDUARDI, TONINO CAROTONE, CHRISTOPHE, BERNARD LAVILLIERS, NOMADI, PILUKA ARANGUREN, QUATUOR STEVENS, JOSEP TERO, ΝΙΚΟΣ ΑΛΙΑΓΑΣ, ΕΛΕΩΝΟΡΑ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ, ΧΑΡΗΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ,
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ,  ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ και ο … ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ .

«Οι Άγγελοι Ζουν Ακόμη στην Μεσόγειο». Μια μεγάλη επιθυμία, ένα παλιό όνειρο που έπρεπε να γίνει πραγματικότητα.  Έτσι ξεκίνησε το γοητευτικό ταξίδι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα για να καταλήξει στο διπλό cd με τίτλο «Οι Άγγελοι Ζουν Ακόμη στην Μεσόγειο» που κυκλοφορεί από την ΕΜΙ και σε μια μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο την Δευτέρα 9 Ιουλίου με την παρουσία των περισσότερων συντελεστών και όχι μόνο.

Είναι η πρώτη φορά που ένας Έλληνας καλλιτέχνης θα συνεργαστεί για μια και μοναδική συναυλία με τόσους εξαιρετικούς ξένους και έλληνες τραγουδιστές μαζί. Είναι η πρώτη φορά που καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ισπανία, θα βρεθούνε μαζί στην ίδια σκηνή με αφορμή την συμμετοχή τους στο δίσκο ενός έλληνα καλλιτέχνη. Πρόκειται αναμφίβολα για το  σημαντικότερο καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς, στο ιστορικό Καλλιμάρμαρο.

Το Καλλιμάρμαρο θα μεταμορφωθεί και θα φωτιστεί  ειδικά για να υποδεχτεί την σπουδαία αυτή συναυλία και τον κόσμο της. Η ηχητική και φωτιστική κάλυψη, τα ειδικά εφέ και τα Video walls που θα στηθούν σε διάφορα σημεία του Καλλιμάρμαρου θα είναι πρωτοποριακά για τα ελληνικά δεδομένα.  Είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτό τα  γεγονός θα συγκεντρώσει τα βλέμματα όλης της Ελλάδας και όχι μόνο, δεδομένου ότι πολλοί ξένοι καλλιτέχνες έρχονται για πρώτη φόρα στην Ελλάδα για να παρουσιάσουν ένα μοναδικό θέαμα σε συνεργασία με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τους εξαίσιους Έλληνες καλλιτέχνες.

Τιμή  εισιτηρίων: Προπώληση:  10 € και  15 €   &    Την ίδια  μέρα  στα  ταμεία: 15 €  και  20 €

Προπώληση εισιτηρίων : Σε όλα τα καταστήματα PUBLIC και FORTHNET σε όλη την Ελλάδα

για online αγορές στο:  www.chronosart.gr και  μέσου τηλεφωνικού κέντρου στο Τηλ: 211 95 52 300

Παραγωγή & οργάνωση Παραγωγής: CHRONOS ART PRODUCTIONS

Προβολή επικοινωνίας:

Κατερίνα Παπαδοπούλου – Διεύθυνση Δημοσίων Σχέσεων EMI: 210.6792560, 6944.505877, katerina.papadopoulou@emimusic.gr

Αλεξία Στουρνάρα – Δημόσιες Σχέσεις ΕΜΙ: 210.6792565, 6932.467906  alexia.stournara@emimusic.com

Θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι θα μπορείτε να προμηθευτείτε εισιτήρια :

• Σε όλα τα καταστήματα PUBLIC, σε όλη την Ελλάδα ( Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Βόλος) και σε όλα τα καταστήματα FORTHNET σε όλη την Ελλάδα  (υπάρχει Λίστα με τα 137 καταστήματα στο Internet).

• μέσω της ιστοσελίδας μας (www.chronosart.gr) και κατόπιν να τα παραλάβετε είτε από το κοντινότερο FORTHNET της περιοχής σας είτε με αποστολή με  courier στη διεύθυνσή σας  (με μια επιπλέον χρέωση ανά παραγγελία: 5 ευρώ για την Αττική και 8 ευρώ για την επαρχία).

• μέσω Call center / τηλεφωνικό κέντρο: 211 95 52 300 που λειτουργεί Δευτέρα έως Σάββατο από 8 πμ έως και τις 10μμ (Κυριακές και Αργίες 10πμ -10μμ ) και κατόπιν να τα παραλάβετε είτε από το κοντινότερο FΟRTHNET της περιοχής σας είτε με αποστολή με  courier στη διεύθυνσή σας  (με μια επιπλέον χρέωση ανά παραγγελία: 5 ευρώ για την Αττική και 8 ευρώ για την επαρχία).

Για οποιαδήποτε πληροφορία επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας : www.chronosart.gr & 211.2211357

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΧΟΡΗΓΟΣ  ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

Προσοχή!!! Λόγω αλλαγής στον server του streaming θα πρέπει οι χρήστες που έχουν εγκαταστήσει την εφαρμογή να προχωρήσουν στην αναβάθμιση ώστε να μπορούν να ακούν live τον Atlantis.

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι ένα μεγάλο project υλοποιήθηκε…

Πλέον οι χρήστες συσκευών Android θα μπορούν να ακούν τον αγαπημένο τους σταθμό αλλά και να βλέπουν όλα τα νέα του Atlantis εύκολα και γρήγορα από τις συσκευές τους.

Ήδη και μετά το update στην εφαρμογή 1.1 αποκτά σιγά σιγά την τελική της μορφή.

Η εφαρμογή είναι πολύ εύκολη στο χειρισμό της. Μέσω της εφαρμογής μπορείτε να ακούτε τον Atlantis μέσω streaming πατώντας απλά το πλήκτρο «play»

Επίσης μπορείτε:

να βλέπετε το TOP20

να βλέπετε το πρόγραμμα του σταθμού.

Πλέον η αποστολή μηνύματος στον σταθμό γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού εύκολα και γρήγορα.

Μπορείτε επίσης να δείτε διάφορες πληροφορίες για τον Atlantis και την ιστορία του

Στην επόμενη αναβάθμιση της εφαρμογής θα βλέπετε και όλα τα νέα του σταθμού.

Για να κατεβάσετε την εφαρμογή στο Android κινητό σας, πατήστε εδώ ή αναζητήστε το στο Play Store (πρώην Android Market). Μπορείτε βέβαια να το βρείτε και από τον μόνιμο σύνδεσμο στην σελίδα του σταθμού.

Όλη η οικογένεια του Atlantis ευχαριστεί τους Μελισσαρίδη Πέτρο, Αντωνίου Κώστα και Αντωνίου Δημήτρη όπου εργάστηκαν εθελοντικά και αφιλοκερδώς, ώστε να έχετε τον Atlantis πάντα μαζί σας.

ΜΩΡΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ

ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΙ

& Γ. ΓΙΟΚΑΡΙΝΗΣ

ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ

Live @ ΚΥΤΤΑΡΟ!!!

30 χρόνια Ελληνικού ροκ στην ίδια σκηνή την ίδια βραδιά..

Τέσσερα μυθικά ονόματα της ελληνικής (υπαρκτής και ηρωικής) ροκ σκηνής, που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες ..συστάσεις, δηλώνουν παρών σε μια σπάνια καλλιτεχνική συνύπαρξη στην πιο ιστορική σκηνή της πόλης σε μια κρίσιμη εποχή..
Ένα κορυφαίο live happening που δεν πρέπει να λείψει κάνεις..

«Είμαι ελεύθερος» … και «Νοσταλγός του ροκ εν ρολ» … τα λέμε «Κάτω στην πόλη» ….με τον «Μπάμπη το Φλου» ….!!!!

ΕΝΑΡΞΗ: 21.00

ΕΙΣΟΔΟΣ: 15 € (ΜΕ ΠΟΤΟ)

ΚΥΤΤΑΡΟ – ΗΠΕΙΡΟΥ 48 & ΑΧΑΡΝΩΝ – Τηλ.: 210.822.4134, 210.882.2460

Το Metallica (γνωστό και ως The Black Album) είναι το πέμπτο άλμπουμ των Metallica. Ξεκίνησε να ηχογραφείται στις 6 Οκτωβρίου 1990 και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιουνίου 1991. Εκδόθηκε στις 13 Αυγούστου 1991 από την Elektra Records ενω είχε singles που θεωρούνται μερικά από τα καλύτερα τραγούδια της μπάντας όπως τα «Enter Sandman», «The Unforgiven», «Nothing Else Matters», «Wherever I May Roam», και «Sad but True».

Το 2003 το άλμπουμ πήρε την 252η θέση στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone για τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Το περιοδικό επίσης περιέλαβε το τραγούδι Enter Sandman στον κατάλογο με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, που συνέταξε το 2004, στην 399η θέση. Το τραγούδι αυτό είναι το μοναδικό των Metallica που περιλαμβάνεται στον συγκεκριμένο κατάλογο.

Το Spin κατέταξε το Black Album στη θέση 52 στη λίστα των καλύτερων 90 άλμπουμ της δεκαετίας του 90.

Το περιοδικό Q συμπεριέλαβε τον δίσκο στην λίστα «Τα 100 καλύτερα metal αλμπουμ ενώ To Melody Maker τον Δεκέμβριο του 1991 κατέταξε το άλμπουμ στην 16η θέση της λίστας των 30 καλύτερων άλμπουμ του 1991.

Βρισκόταν για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες στο νούμερο 1 των Billboard charts.

Είναι το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις των Metallica, έχοντας πουλήσει περισσότερα απο 25 εκατομμύρια αντίτυπα και ανακυρήχθηκε 15 φορές πλατινένιο στις 13 Νοεμβρίου 2009…

Το 2011 ο Lars Ulrich αποκάλυψε ότι οι Metallica θα παίξουν ολόκληρο το album στην ολότητά του κατά τη διάρκεια της Ευρωπαϊκής περιοδείας του 2012

facebook event page:

http://www.facebook.com/events/404546716243413/

Από τις 27 Απριλίου και κάθε Παρασκευή και Σάββατο, στην Κεντρική Σκηνή του THEATROVICTORIA, σηκώνει αυλαία η ανατρεπτική κωμωδία «Οι Συνένοχοι», μια μοναδική παράσταση με πολλά απρόβλεπτα αλλά και επτά πρωταγωνιστές που κυριολεκτικά, ξεπερνούν τον εαυτό τους. Πρόκειται για το ολοκαίνουριο σουρεαλιστικό θεατρικό έργο της Βασιλικής Κάππα «Οι Συνένοχοι». Το γέλιο και η συγκίνηση, συνδυάζονται σε μια πολυεπίπεδη ιστορία που ανακινεί τα θέματα της ύπαρξης, των βαθύτερων επιθυμιών και των κοινωνικών συμβιβασμών!

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Οι επτά ήρωες, έρχονται αντιμέτωποι με τις χαώδεις δυνάμεις της φύσης… Ένας δυνατός σεισμός διακόπτει τις καθημερινές τους ασχολίες. Τέσσερις άνθρωποι που τυχαίνει να ζούνε στον ίδιο όροφο μιας πολυκατοικίας είναι οι πρώτοι που συναντούμε. Λίγο μετά ο σεισμός τους χωρίζει και όλα αλλάζουν. Τα κωμικά συμβάντα που ακολουθούν ξεπερνούν τις προβλέψεις τους… Σύντομα όμως θα ανακαλύψουμε ότι όλα είναι μια πλάνη, όλοι κρύβουν τον πραγματικό τους εαυτό σε μια σιωπηλή συμφωνία συνενοχής…

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Το στοιχείο του παραλόγου συνδέεται και αναπτύσσεται παράλληλα με τα πρόσωπα του έργου, με φόντο τη νεοελληνική ψυχοσύνθεση και την ευρωπαϊκή καταστροφολογία. Οι ήρωες είναι αθώοι και ταυτόχρονα ένοχοι, αστείοι αλλά γεμάτοι αληθινό πάθος, κωμικοί δίχως όμως να το θέλουν. Η βαθύτερη ανάγκη τους για έρωτα, εξουσία, όνειρο τους οδηγεί να ξεγυμνωθούν. Όσα τους συμβαίνουν είναι συγκλονιστικά και μη αναστρέψιμα σύντομα όμως θα ανακαλύψουμε ότι όλα είναι μια πλάνη. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, ούτε ο χώρος ούτε οι άνθρωποι.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Χρήστος Ν. Καρακάσης

Φωτισμοί: Γιάννης Κλάδος

Μουσική: Κεφάλαιο 24, Dr Atomic, OMMA

Σκηνογραφική Επιμέλεια: Άννα Μαχαιριανάκη

Δημιουργική Εκτέλεση Σκηνογραφίας: Roberta Nitsos

Επιμέλεια Κουστουμιών: Μάγδα Καλέμη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κώστας Κουτρούλης

Παίζουν: Ευτυχία Αργυροπούλου, Σάββας Γραμματικός, Σοφία Μπεράτη, Σοφία Μπιλιάτη, Κωνσταντίνος Νιάρχος, Λιζέτα Σπανού

Συμμετέχει ο Νίκος Παπούλιας

INFO:

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΣΑΒΒΑΤΟ 9:00 μμ

Διάρκεια: 105 λεπτά

THEATROVICTORIA

ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 5 (3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 119)

200 μέτρα από τον ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΠΛ. ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ 210 – 8233125 & 6972964339